Ik kijk door de raam,
en wacht op het moment
dat jij weer voor me zal staan.
Ik weet dat jij niet zal komen
maar ik hoop,
ik hoop op je blik, je knuffel,
je kus maar ik wacht,
de tijd gaat voorbij, de jaren vergaan,
en toch blijf ik staan.
Want ik hoop,
ik hoop op het onmogelijke.
Maar toch blijf ik staan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten